วิชาภาษาไทย

หลักภาษาไทย

การฟัง การอ่าน การพูด การเขียน

                                         บทที่

                                      ภาษา

vความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับภาษา

 

     คำว่า  ภาษา  พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.. 2542 ( 2546 : 822 ) ได้ให้ความหมายไว้ว่า   

 

ภาษา  .  ถ้อยคำที่ใช้พูดหรือเขียนเพื่อสื่อความของชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง เช่น ภาษาไทย ภาษาจีน หรือเพื่อสื่อความเฉพาะวงการ เช่น ภาษาราชการ  ภาษากฎหมาย ภาษาธรรม  ; เสียง   ตัวหนังสือ หรือกิริยาอาการที่สื่อความได้ เช่น ภาษาพูด ภาษาเขียน  ภาษาท่าทาง ภาษามือ ;    ( โบ )  คนหรือชาติที่พูดภาษานั้น ๆ  เช่น มอญ ลาว ทะวาย  นุ่งห่มและแต่งตัวตามภาษา.  ( พงศ. . 3 ) ;  ( คอม ) กลุ่มของชุดอักขระ สัญนิยม  และกฎเกณฑ์ที่กำหนดขึ้นเพื่อสั่งงานคอมพิวเตอร์ เช่น ภาษาซี  ภาษาจาวา ;  โดยปริยายหมายความว่า สาระ ,  เรื่องราว ,  เนื้อความที่เข้าใจกัน , เช่น ตกใจจนพูดไม่เป็นภาษา  เขียนไม่เป็นภาษา   ทำงานไม่เป็นภาษา.

                        พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาท ( 2520 : 578 )  ได้ทรงอภิปรายไว้โดยสังเขปว่า  ภาษาคือวาจาอันบุคคลกล่าว , ถ้อยคำ

                        ภาษา คือ สัญลักษณ์ที่มนุษย์ใช้ติดต่อสื่อสารกัน  ความหมายนี้เป็นความหมายอย่างกว้าง     ของภาษา  ส่วนภาษาในความหมายแคบหมายถึง  ถ้อยคำที่มนุษย์ใช้พูดเพื่อสื่อความหมายกัน  ( วัลลภา  วิทยารักษ์ ม.ป.ป: 1 )

         สรุป ความหมายของภาษา คือ ถ้อยคำที่ใช้พูดเพื่อเป็นเครื่องมือสื่อความหมายให้รู้ความประสงค์ของกันและกันได้พร้อมทั้งตอบสนองให้ถูก• เสียงของธรรมชาติ เช่น เสียงฝนตก ฟ้าร้อง ฟ้าผ่า เสียง เสียงลม เสียงพายุพัด เป็นต้น
• เสียงของวัตถุ เช่น เสียง เกราะ ระฆัง กะลา เสียงปืน การจุด ดอกไม้ไฟ การเป่าเขาสัตว์ และ ใบไม้ เป็นต้น
• เสียงของเด็กทารก เช่น คำออกเสียงอ้อแอ้ แว้ ๆ โฮ ๆ ฮือ ๆ เป็นต้น
ต้องตามเจตจำนงของผู้สื่อ ความหมายออกไป เช่น ด้วยการพูด การเขียน รวมทั้งกิริยาอาการ เป็นต้น

 

vกำเนิดของภาษา

                   ตามแนวคิดและข้อสันนิษฐานของนักนิรุกติศาสตร์  ได้สรุปไว้มีดังนี้ คือ

1.      เกิดจากการเลียนเสียงสิ่งแวดล้อมที่ได้ยินได้ฟัง  ได้แก่

·       เสียงสัตว์  เช่น  เสียง   กา ไก่ ค่าง  ชะนี  ตุ้กแก  แมว  วัว สุนัข เสือ  เป็นต้น

               เสียงของธรรมชาติ เช่น  เสียงฝนตก  ฟ้าร้อง  ฟ้าผ่า  เสียงคลื่น                   เสียงลม เสียงพายุพัด  เป็นต้น

·    เสียงของวัตถุ  เช่น  เสียง เกราะ  ระฆัง  กะลา  เสียงปืน  การจุด    ดอกไม้ไฟ   การเป่าเขาสัตว์ และ ใบไม้  เป็นต้น

·       เสียงของเด็กทารก  เช่น  คำออกเสียงอ้อแอ้  แว้ ๆ  โฮ ๆ ฮือ ๆ  เป็นต้น เกิดจากเสียงอุทานที่เปล่งออกมาในขณะที่ทำงาน หรือทำกิจกรรมต่าง ๆ  เช่น  จั้มปึ้ด ๆ  ฮุยเลฮุย  เย้ว   พ่อเย้ว   ฮึดเอ้าฮึด  มาละเหวย  มาละวา   เป็นต้น

                        3.  เกิดจากเสียงอุทานที่เปล่งออกมาในขณะที่เกิดความรู้สึกต่าง    เช่น  โอ๊ย เอ๊ะ  อ๊ะ  เฮ้  ฮึ่ม   เป็นต้น

                        4. เกิดจากการคิดคำขึ้นใช้ในลักษณะต่าง ๆ เช่น ดำ  ขาว  อ้วน  ผอม สูง ต่ำ  ร้อน หนาว เย็น เกลียด  รัก  รู้  คิด  เร็ว  ช้า  ไปมา   เป็นต้น

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: